NË BERAT, BRENDA NJË NATE VDIQËN MBI 20 FËMIJË, NJË GRUAJE SHTATLARTË SHKODRANE, CUKLINA E QUANIN, DY FOSHNJAT BINJAKE…”
Klara Merlika (Mirakaj) është quajtur simbol i mbijetesës, sepse ka kaluar thuajse gjithë jetën e saj në kampet e internimit të Shqipërisë. Ajo hyri në internim vetëm 10 vjeçe, me përparësen e shkollës, dhe doli prej andej si nënë dhe gjyshe.
E bija e një familjeje të njohur nga Puka, me një të kaluar të mirë ekonomike, Klara e pa jetën e saj të ndryshonte rrënjësisht pas ardhjes së komunizmit. Arratisja e babait dhe e dy xhaxhallarëve të saj jashtë vendit, për t’i shpëtuar persekutimit, u kthye në një dënim kolektiv për gjithë familjen. Shumë të afërm u pushkatuan, të tjerë u burgosën, ndërsa pjesa tjetër u internua për dekada me radhë.
Klara u nda nga babai në moshën 10-vjeçare, për të mos e parë më kurrë. U internua fillimisht në Shkodër, më pas në Berat, Tepelenë, Savër të Lushnjës dhe shumë zona të tjera. Në këto kampe, ajo pa nga afër urinë, sëmundjet, vdekjen e fëmijëve, dhe kushte çnjerëzore jetese.
Ajo kujton se në kampet e internimit, ushqimi ishte minimal, higjiena thuajse inekzistente dhe frika e përditshme. Fëmijët sëmureshin shpesh dhe shumë prej tyre nuk ia dilnin. Ajo thotë se ka parë nëna që humbnin fëmijët, familje të shkatërruara dhe njerëz që përpiqeshin të mbijetonin mes dhimbjes dhe mjerimit.
Edhe momentet më të rëndësishme të jetës, Klara i ka përjetuar në internim: u martua, u bë nënë dhe humbi të ëmën, të cilën e varrosi po aty, larg çdo dinjiteti njerëzor. Martesa e saj me Fatosin, djalin e ish-kryeministrit Mustafa Merlika, ia rëndoi edhe më shumë dënimin.
Për 45 vite me radhë, ajo punoi në bujqësi, në ndërtim, në kanale dhe në çdo punë që i caktonte shteti. Pavarësisht gjithçkaje, Klara nuk u dorëzua kurrë. Ajo e mbajti gjallë shpresën, edhe në ditët më të errëta.
Sot, në moshë të thyer, ajo rrëfen historinë e saj jo për të kërkuar mëshirë, por për të mos lejuar që ajo periudhë e errët të harrohet. Historia e saj është një dëshmi e gjallë e asaj që ka kaluar një brez i tërë shqiptarësh.
Një jetë e shkatërruar nga politika, por jo nga dinjiteti.
